Vierkant raffia weefsel in de kleuren geel, bruin en naturel, afgewerkt met een zoom die naar de goede kant is omgeslagen. Het weefsel is versierd met een veelheid aan geometrische motieven, die in elkaar overlopen. Het patroon is verkregen door het doorstoppen met raffia in het patroon van de inslag. De bundeltjes doorgestopte raffia zijn doorgeknipt, waardoor een soort pool ontstaat op de doorgeknipte plaatsen. Deze weefsels worden ook wel Kasai velvets, Kasai fluweel of velours de Kasai genoemd, naar de naam van het gebied waar ze vandaan komen. Ze hebben een gemiddeld formaat van 45-55cm en de zijn lichtbruin van kleur. Kasai weefsels werden door mannen geweven en door vrouwen geborduurd. Ze werden niet als kleding gedragen maar dienden in eerste instantie als betaalmiddel. De kustbevolking dreef er een levendige handel mee: de Portugezen betaalden voor het weefwerk met zout, kauri's en parels en ruilden ze voor slaven verder naar het zuiden in Angola. Later werden de matten vanwege hun waarde lokaal ook gebruikt als ruilmiddel en dienden ze verder als statussymbool, bruidsschat en grafgift. werden incidenteel gebruikt voor een koningskleed, hierbij werden er een aantal aan elkaar genaaid en als deken op de troon gedrapeerd. Stroken van deze techniek werden ook wel aan de zijkanten van een ceremonieel danskleed bevestigd. Deze kleine vierkante weefsels waren voornamelijk bestemd voor het koninklijk hof om de prestige te verhogen. Ze werden door hoge hoffunctionarissen in grote getale verzameld en bij hun dood gebruikt om het lichaam te bedekken en zo als grafgiften mee begraven. De bewerking bestaat uit een combinatie van borduren, de platte steelsteek en velouteren, het poolborduursel. Hierbij worden een aantal vezels samen gedraaid en door een naald gestoken waarmee de borduurster een inslagdraad opneemt, de vezels er door haalt en op gelijke lengte afsnijdt. Zo krijgt men een regelmatig, borstelig geheel. De vezels worden in diverse tinten gekleurd. Kenmerkend voor de weefsels zijn de geometrische motieven. De composities zijn opgebouwd uit honderden symbolische tekens die van generatie op generatie worden overgedragen. Vlechtbanden, wervels, haken, spiralen, concentrische cirkels en ruiten vormen motieven die van mythologische betekenis zijn of verwijzen naar dagelijkse gebeurtenissen. De verschillende motieven zijn moeilijk te interpreteren omdat er verschillende namen bestaan voor dezelfde motieven, of verschillende motieven dezelfde naam hebben. Het toekennen van een betekenis hangt dan geheel van de context af. Een velours van goede kwaliteit vergde soms meer dan een jaar tijd. Kunstenaars als Matisse, Picasso, Brancusi, Lipchitz, Tàpies, Keith Haring en (vermoedelijk) Klee en Klimt lieten zich door deze Kuba weefsels inspireren lieten inspireren.
status-, rang- en waardigheidstekenen, identificatiemiddelen
CC BY 4.0 LEGAL CODE / Attribution 4.0 International Je bent vrij om de afbeelding te delen en te bewerken, onder de voorwaarde van naamsvermelding: Collectie Museon-Omniversum