In 1434 werd er in opdracht van een rijke weduwe uit Kampen begonnen met de bouw het klooster Mariënwater op het landgoed Koudewater bij Rosmalen. Het zou de voorloper worden van de huidige abdij in Uden, waarheen de zusters Birgittinessen in 1713 gedwongen waren te verhuizen. Uden lag in het Land van Ravenstein, een soevereine heerlijkheid waar de openlijke beleving van het katholicisme, anders dan in de omgeving van Den Bosch, werd toegestaan. Op hun vlucht namen de zusters een deel van hun kunstpatrimonium mee, waaronder een groep laat-gotische beelden met overeenkomstige kenmerken: ingetogen, frontale figuren met geloken ogen, spitse neuzen, flauw glimlachende tuitmondjes, smalle, ingesnoerde wespen-tailles met pijpplooien die naar onderen uitwaaieren in meer losse, ruim vallende v-plooien. De beeldengroep wordt toegeschreven aan een anonieme meester die de noodnaam 'Meester van Koudewater' heeft meegekregen. Optrekkend vocht zal er waarschijnlijk de oorzaak van zijn geweest dat dit beeld aan de onderzijde is gaan rotten en daarop is afgezaagd. Mogelijk vanwege, of juist dankzij, zijn gehavend karakter heeft dit beeld nooit de abdij verlaten. Het is de enige 'Koudewater' die nog in het bezit is van de communiteit. De overige beelden uit het atelier van de Meester van Koudewater, en ooit in het bezit van de abdij, zijn verspreid geraakt. De meest bekende verkoop van beelden en andere kunstwerken vond plaats in 1875 toen maar liefst 28 sculpturen via Victor de Stuers en architect Pierre Cuypers aan het Museum voor Geschiedenis en Kunst te 's-Gravenhage, het latere Rijksmuseum, werden verkocht. Sinds de oprichting van het MRK in 1974 is een deel hiervan teruggekeerd naar Uden in de vorm van een langdurig bruikleen.