wooden canvas stretcher, lamp on tripod, chalk, shadow, wall
'Visual research' is an installation by the Dutch artist Marinus Boezem. A framework with a central slat but no canvas stretched on it is set up diagonally against the wall. The interior dimensions of the framework are indicated with lines, arrows and figures on the wall. A spotlight on a stand illuminates the framework diagonally from the front, so that there is a strong shadow on the wall. 'In this installation the sizes of the framework are shown in three different ways. In the first place, there is the framework itself, concrete and tangible. Secondly, there is a representation in abstract symbols, by showing the sizes on the wall, and thirdly, there is the shadow which produces a distorted and immaterial version of the framework. Marinus Boezem was active as a conceptual artist from the 1960s. For him the idea of an artwork always had central place. The form he chose was produced by the idea. Like many artists in the 1960s, Boezem chose non-traditional methods for the execution of his work, such as sky, light and vegetation. In this respect his work is related to that of Zero and Arte Povera. His works were often changeable and transient. Boezem wanted to raise the artwork for discussion as a permanent and tangible object. Contrasting concepts such as visible and invisible, nature and culture, the object-like character and the context were often united within one work. 'In 'Visual research' Boezem worked with the concepts of material and immaterial, permanence (the framework) and temporary (the shadow), concrete and abstract. In addition he looked at the principle of the exact and objective concepts of size in a relative way. By setting the framework up diagonally the height does not correspond to the size shown on the wall. The shadow of the framework has very different sizes, even a different shape from the thing itself. On the one hand, Boezem refers to traditional painting in which perspective and the effect of shadows are carefully constructed; on the other hand, he does not actually present a painting. On the contrary, there is no canvas, there is only a frame without a canvas. The relative nature of traditions, the almost literal removal of art from its framework or plinth in this installation, is characteristic of Boezem’s work.
houten spieraam, lamp op statief, krijt, schaduw, wand
'Visual research' is een installatie van de Nederlandse kunstenaar Marinus Boezem. Er staat een onbespannen spieraam met tussenlat schuin tegen de wand opgesteld. Op de wand staan met lijnen, pijlen en cijfers de binnenmaten van het raam aangegeven. Een spot op een statief belicht het raam schuin van voren. Hierdoor valt er een sterke slagschaduw op de wand. In deze installatie worden de maten van het spieraam op drie verschillende manieren getoond. Ten eerste is er het raam zelf, concreet en tastbaar. Ten tweede is er een weergave in abstracte symbolen door het afzetten van de maten op de wand. Ten derde is er de schaduw, die een vertekende en immateriële versie van het raam geeft. 'Marinus Boezem is sinds de jaren zestig actief als conceptueel kunstenaar. Bij hem staat telkens het idee voor een kunstwerk centraal. De vorm die hij kiest, komt voort uit het idee. Zoals veel kunstenaars in de zestiger jaren, kiest Boezem bij de uitvoering van zijn werk voor niet-traditionele middelen, bijvoorbeeld lucht, licht en vegetatie. Hierin is zijn werk verwant aan dat van zero en arte povera. Zijn werken zijn dikwijls veranderlijk en vergankelijk. Boezem wil het kunstwerk als blijvend en tastbaar object ter discussie stellen. Tegengestelde begrippen als zichtbaar en onzichtbaar, natuur en cultuur, objectmatig en contextueel worden door Boezem dikwijls binnen één werk verenigd. 'In 'Visual research' werkt Boezem met de begrippen materieel en immaterieel, blijvend (het raam) en tijdelijk (de schaduw), concreet en abstract. Verder relativeert hij het in principe exacte, objectieve begrip maat. Door het raam schuin op te stellen, correspondeert de hoogte niet met de afgezette maat op de wand. De schaduw van het raam heeft hele andere maten, zelfs een heel andere vorm, dan het ding zelf. Boezem verwijst met dit werk enerzijds naar traditionele schilderkunst, waarin perspectief en schaduwwerking zorgvuldig geconstrueerd worden; anderzijds presenteert hij juist geen schilderij. Integendeel, er is geen doek, er is alleen een onbespannen raam. Het relativeren van tradities, het - hier bijna letterlijk - uit de lijst of van de sokkel halen van kunst, is een kenmerk van Boezems werk.