Tussen 1900 en 1925 was dit de woning van visserman Jasper Saft die zijn fuiken uitzette in de brede wateren van het Wormer- en Jisperveld. Daarna werd het eigendom van de gebroeders Nool, vishandelaren, die al erven bezaten links en rechts van het huisje. Zij bouwden achter het huisje een ijsschuur. Sindsdien is het door verschillende eigenaren en huurders beheerd en bewoond, totdat Klaas Kwadijk en zijn vrouw Bets het in 1963 betrokken. In 1974 werd het houten huisje geschonken aan het Zuiderzeemuseum. Het moest plaatsmaken voor een nieuwe woning. Het huis is in zijn geheel op transport naar Enkhuizen gegaan. Daar kreeg het enkele jaren later zijn definitieve plaats aan de stadsgracht in het buitenmuseum.